O historii Torunia – Cudze chwalicie, swego nie znacie – panel dyskusyjny

 

13 czerwca (wtorek) godzina 17:00,
Czytelnia Centrum Sztuki Współczesnej 
/wstęp wolny/

 

Podczas 23 Toruńskiego Festiwalu Książki nie mogło zabraknąć również panelu dyskusyjnego Toruń – cudze chwalicie…, skupiającego się na historii Torunia. Do dyskusji zaproszono troje autorów, z których każdy reprezentuje nieco inną dziedzinę. Jednak wszystkich łączy jedno: wielka miłość do Grodu Kopernika!

Goście postarają się spojrzeć na ostatnie 100 lat historii Torunia przez pryzmat zabytków, architektury, urbanistyki, ale także ciekawych historii i ludzi. Będzie to dyskusja o tym czego nie ma, ale co wciąż tkwi w pamięci wielu, o tym co powoli odchodzi, lecz warte by było ocalenia od zapomnienia. Spotkanie poprowadzi dziennikarz toruńskich Nowości, specjalista od historii Torunia, autor licznych artykułów związanych z lokalną historią – Szymon Spandowski.

Katarzyna Kluczwajd – torunianka, muzealniczka i historyczka sztuki, autorka wielu publikacji o sztuce i historii Torunia, jedna z największych znawczyń lokalnej sztuki. Pomysłodawczyni i organizatorka sesji naukowych i konferencji: Dzieje i skarby kościołów toruńskich, Zabytki toruńskie młodszego pokolenia, Rzemiosło artystyczne i wzornictwo w Polsce. Koordynatorka pracy nad pierwszą monografią sztuki naszego miasta od 1933 roku – Dzieje sztuki Torunia oraz jej współautorka, redaktorka naukowa licznych tomów z konferencji. Od zawsze członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki, oddział toruński.

Tomasz Stochmal – z wykształcenia socjolog, z zamiłowania pasjonat i społeczny opiekun zabytków; wielbiciel podróży i fotografowania. Od czterech lat prowadzi blog (www.stotom.pl), na którym prezentuje zdjęcia i opisuje zabytki Polski, zwłaszcza te mniej znane, pochodzące z naszego regionu. Miłośnik Torunia, autor przewodnika o zapomnianych zabytkach województwa Kujawsko-Pomorskiego.

Mieczysław Wilczewski – torunianin, wychował się w dzielnicy Mokre. Autor wspomnieniowej pozycji Mój Toruń – Wspomnienia chłopaka z Mokrego, w której opisuje Toruń lat 50-tych i 60-tych. Przywołuje z pamięci i ocala od zapomnienia Toruń, jakiego już dzisiaj nie ma. Miasto i atmosferę sprzed półwiecza, brukowane ulice pozbawione wszelkiego ruchu i zabudowane wszechobecnym „pruskim murem”, nieobecne we współczesnym miejskim krajobrazie podwórka, a nawet gazowe latarnie.